على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1511
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
خدا به روى سختى و ناپسند را . و دعوته زيدا و دعوته بزيد : ناميدم او را زيد . دعاءة ( do''a'at ) ا . ع . انگشت سبابه . دعاب ( de b ) م . ع . داعب مداعبة و دعابا . مر . مداعبة . دعاب ( da''ab ) ص . ع . رجل دعاب : مرد با مزاح . دعاباغى ( do b qi ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - منگله و يا علاقهء ابريشمين كه در جوف آن دعاى چشم زخم گذارند و بر گردن اسب بندند و اكنون يكى از زينتهاى اسب است . دعابة ( do bat ) ا . ع . بازى . و مزاح . و مورچهء سياه . و حماقت . دعابة ( da ' bat ) ص . ع . رجل دعابة : مرد با مزاح . دعاة ( do t ) ع . ج . داعى . دعات ( do t ) ا . ع . دعاها و مناجاتها و نمازها . دعاث ( de s ) ع . ج . دعث . دعادع ( da de ' ) ا . ع . گياهى آبدار كه گاو در گرما آن را مىخورد . دعار ( do ' r ) ع . ج . داعر . دعارة ( da ' rat ) و ( de ' rat ) ا . ع . تباهى و فسق و خبث و پليدى . و دعارة الحب : دوستى و محبت از روى شهوت و فسق . دعارة ( da ' rrat ) ا . ع . فى خلقه دعارة يعنى در خوى او بدى مىباشد . دعاع ( da ' ) ا . ع . عيال ريزهء مرد . دعاع ( do ' ) ا . ع . نخلهاى متفرق و پراكنده . و مورچههاى سياه بازو . و دانه هاى برى سياه مانند شونيز كه به روى نان پاشند . دعاع ( da ' ' ) ا . ع . كسى كه دعاع جمع مىكند از بيابان . دعاعة ( do 'at ) ا . ع . واحد دعاع يعنى يك دانه مورچهء سياه و يكدانهء دعاع برى . دعاگوى ( do - guy ) و ( do - govy ) ا . پ . خيرخواه و خيرانديش و نيكخواه . و واعظ . و دادخواه . و دختر رقاص عمومى . دعاگوئى ( do - gui ) ا . پ . استدعاى بركت و درخواست خير و خوبى . دعام ( de m ) ا . ع . ستون خانه . و چوبى كه بر آن واديج انگور و مانند آن را نهند . ج : دعم . و از اعلام است . دعام ( do m ) ا . ع . نام بطنى بزرگ از تازيان . دعامة ( da mat ) ا . ع . شرط . دعامة ( de mat ) ا . ع . ستون خانه . و چوبى كه بر آن واديج انگور و مانند آن نهند . ج : دعائم . و مهمتر قوم كه بر وى تكيه كنند در كارها . و چوب چرخ و هماد عامتان . و باصطلاح نحو ضمير فاعل كه واقع شود ميان مبتدا و خبر مانند زيد هو المنطلق . دعامص ( da mes ) و دعاميص ( da mis ) ع . ج . دعموص . دعامه ( do me ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستون . و جرز . و هر چيز كه اساس و بنياد كارى باشد . و چوب چرخ . دعانة ( da nat ) م . ع . دعن دعانة ( از باب فتح ) : بىباك گرديد . دعاوة ( da vat ) و ( de vat ) ا . ع . ادعا . دعاوى ( da vi ) ع . ج . دعوى . دعاوى ( da vi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ادعاها . دعائم ( da em ) ا . ع . ج . دعامة . دعائم ( da em ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اساس و بنياد . و قواعد و اصول . و ستونهاى خانه . و جزرهاى خانه . و دست و پاى حيوانات چارپا . و دعائم دين : اصول و قواعد دين . دعب ( da'b ) م . ع . دعب دعبا ( از باب فتح ) : راند . و مجامعت نمود . و مزاح كرد . دعب ( daeb ) ص . ع . رجل دعب : مرد با مزاح . دعبب ( do'bob ) ا . ع . بازى . و مزاح . و سرود گوى نيكو . و جوان نازك بدن تنك پوست . و مرد با مزاح . و عنب الثعلب . دعبع ( da'ba ' ) ا . ع . حكايت آواز بچهء شير خواره . دعبل ( de'bel ) ا . ع . بيضهء غوك . و ناقهء توانا . و دزد . و شتر بلند . و نام شاعرى معروف از طايفهء خزاعة . دعبلة ( da'balat ) ا . ع . ماده شتر توانا و دزد . دعبوب ( do'bub ) ا و ص . ع . راه واضح و كوفته . و مرد ضعيف مسخره . و مورچهء سياه . و دانهء سياه كه مأكول است . و بيخ ترهاى كه مقشر كرده مىخورند و شب تاريك . و كوتاه بالاى زشت هيئت شادمان . و مخنث . و گول . و اسب دراز هيكل . دعبوث ( do'bus ) ا . ع . مأبون و كسى كه به مرض ابنه مبتلا باشد . دعبوس ( dobus ) ص . ع . گول و ديوانه و شوريده و احمق . دعبية ( do'biyyat ) ص . ع . ريح دعبية : باد تند . دعة ( daat ) ا . ع . راحت و تن آسائى و فراخى زندگانى و آسايش . دعت ( da't ) م . ع . دعته دعتا ( از باب فتح ) : سخت راند آن را . دعث ( da's ) ا . ع . اول بيمارى . دعث ( da's ) م . ع . دعث دعثا ( از باب فتح ) : باريك نمود خاك را بر زمين